Achillesstraat 89, 1076 PX Amsterdam info@theatercolleges.nl +31 6 21825691

Annemarie van Gaal


Annemarie van Gaal ©TheatercollegesEen financieel verantwoord theatercollege van een succesvol ondernemer

Het is maandagavond kwart over acht als de theatercolleges-moderator, Harry Starren, het podium betreedt van de Mary Dresselhuyszaal. Dankzij de zware storm waren er een hoop problemen met het openbaar vervoer, maar toch hebben heel veel mensen de moeite genomen om naar het DeLaMar Theater te komen en dat is begrijpelijk, want Annemarie van Gaal zal college geven. Een college waar de bezoekers, na ondervraging door Harry Starren, een hoop meer te weten hopen te komen over ‘financiën’, ‘het op orde brengen hiervan’, ‘over succes’ en ‘dameslaarzen’.

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesStarren vertelt een anekdote over Van Gaal, die in een restaurant zat en een echtpaar zag die duidelijk woorden over haar hadden. Op een gegeven moment kwam de vrouw naar haar toe met het verhaal dat zij zeker wist dat ze stukjes schreef in de Margriet, terwijl haar man er van overtuigd was dat ze columniste is van het FD.

Allebei dus, want ‘zo veelzijdig is ze’. Waarna Starren de zaal vraagt welke bezoeker de jongste is. Dat blijkt een 18-jarige te zijn die zijn geld verdient met het bouwen van websites en hoopt tips mee te krijgen hoe hij zijn ZZP-bestaan nog succesvoller kan leiden.

Het is hoog tijd om Annemarie van Gaal zelf op het podium te vragen, want daar is iedereen voor gekomen natuurlijk. Annemarie begint haar college met de aankondiging dat haar gage volledig ten goede zal komen van de voedselbank, hetgeen natuurlijk een groot applaus oplevert.

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesHet eerste deel van het college gaat over haar komst naar Amsterdam, iets waar ze haar gehele middelbare schoolcarrière in Heerlen al van had gedroomd: “Als je Heerlen kent, dan begrijp je wel waarom. De week na m’n examen ben ik gegaan, ik heb niet eens gewacht op de diploma-uitreiking. Maar eenmaal in Amsterdam raakte ik zo’n beetje op het perron al zwanger van een Amerikaan en was ik een klein jaar later alleenstaande moeder.”

Van Gaal vervolgt haar verhaal waarin ze vertelt dat ze bijna gedwongen werd om de bijstand in te gaan, maar daar heeft ze zich altijd tegen verzet. Altijd blijven werken en zoveel mogelijk bijbaantjes ernaast hebben om wat financiële lucht te creëren. Een loodzwaar bestaan dus, dat een verrassende wending kreeg toen ze via haar werk bij VNU naar een nieuw te starten tak in Rusland kon: “En denk nou niet dat VNU me daar wilde hebben, ze vonden met niet capabel genoeg, ik was een vrouw die niet zou overleven in die mannenwereld én ik was alleenstaande moeder. Maar ik heb wekenlang lopen zeuren om toch te mogen. En uiteindelijk kreeg ik m’n zin! Maar dat kwam vooral doordat ze binnen VNU niemand konden vinden die er naar toe wilde. Haha!”

Het college gaat door met een beschrijving van de totaal andere marktwerking, verhoudingen en mores in Rusland. Een andere wereld, waarin ze uiteindelijk succesvol werd. Van Gaal bereikte met haar bedrijf grote successen en ging jaren later als succesvol zakenvrouw weer terug naar Nederland. Toen ze eenmaal terug was hoorde ze, tot haar stomme verbazing, van iedereen dat ze ‘vreselijk veel geluk had gehad daar’, maar niet is minder waar: “Van alle grote bedrijven die na ons naar Rusland gingen en met hulp van hun moederbedrijf daar een business op gingen zetten heeft er niet eentje succes gehad. Wij wel!”

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesTijd voor het tweede deel van het college; het beschrijven van de verschillende ‘Geldtypes’ die Van Gaal is tegengekomen in haar leven en als mede-presentator van het RTL programma ‘Dubbeltje op z’n kant’. Van Gaal beschrijft de soorten mensen die ze omschrijft als de ‘Geld boeit me niet’, ‘Anderen weten het beter’, ‘Ik kan echt nergens meer op besparen’, ‘Het is me allemaal overkomen’, ‘Ach, ik ben nu eenmaal slordig’, ‘Meer zit er niet in’, ‘Ik zie het niet meer zitten’ en ‘Het loopt wel los’ types. Aan de hand van wat filmpjes laat Van Gaal de zaal zien wat voor mensen er achter deze typeringen schuilgaan en komt ze met een hoop tips. Zo houdt ze de zaal voor dat “niemand in je portemonnee kan kijken, alleen jij weet wat er in zit.” en “Je kan altijd wel ergens op besparen, als ik bijvoorbeeld bij mensen thuiskom die zeggen dat de energierekening écht niet lager kan en ik zie een gigantisch aquarium staan, dan weet ik genoeg.”

En ook de dooddoener ‘dan ga ik wel de schuldsanering in’ wordt door Van Gaal feilloos onderuit gehaald: “Hoe denk je dat te doen? Leven van 80 euro, met twee kinderen? Ruim de helft van de mensen die er in komen houdt het niet vol. Je zult voor die tijd keihard moeten werken om het voor elkaar te krijgen. En niet bij de pakken neer te zitten, of te denken dat het wel los loopt. De deurwaarder blijft niet weg.”

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesHet theatercollege vervolgt met een quiz, waarvoor Annemarie zegt dat de winnaar met haar uit eten mag: “Maar ik weet bijna zeker dat er niemand zal winnen.” En zo krijgen de toeschouwers een groot aantal stellingen te zien, waarbij ze een groen of rood kaartje in de lucht moeten houden na vragen als ‘Minimumloon is wettelijk verplicht en de hoogte
ervan is afhankelijk van je leeftijd. Het minimum uurloon blijft gelijk, ongeacht of je nu 36 of 40 uur per week werkt. Waar of niet?’ en ‘Als je een eigen huis met overwaarde bezit, zul je dat eerst moeten verkopen voor je in aanmerking komt voor een bijstandsuitkering.’ En inderdaad, na afloop is er niemand meer over en heeft Van Gaal een etentje uitgespaard: “Ja, het zijn lastige vragen, maar tóch zijn het alledaagse situaties.”

Na de pauze neemt Annemarie ons terug naar haar tijd in Rusland en vertelt ons waarom zij wél succesvol waren en alle andere niet: “Ik weet dat het raar klinkt, maar dat kwam door onervarenheid. Wij hebben alles zelf uit moeten zoeken, maar leerden stap voor stap het land kennen en kozen ook voor strategieën die anderen nooit zouden kiezen. Als we bijvoorbeeld een vacature hadden, dan lieten we de sollicitanten een opdracht uitvoeren die zonder naam werd ingeleverd. Degene die de opdracht het beste had vervuld kreeg de baan. Ongeacht CV, uiterlijk of wat dan ook. En ja, dan kan het gebeuren dat een 60-jarige man hoofdredacteur werd van een damesblad. Als je de beste persoon voor de baan bent, dan is dat maar zo.”

Annemarie van Gaal ©Theatercolleges“Wat we ook deden was de jongens die bij de metrostations en stoplichten onze bladen verkochten regelmatig uitnodigen om hen te ondervragen wat de beste kleur voor een cover was, of een goede naam voor een blad, of wat dan ook. Zij verkochten die bladen, zij waren onze ogen en oren naar de markt. En wat ze ook zeiden, we deden het. Het werd vrijwel altijd een succes. Ik heb vele marketingprijzen gewonnen, maar vrijwel alle ideeën kwamen van die jongens.”

“Je moet niet in vaste kaders denken, maar het juist anders doen. Alleen dan maak je kans om in the end succesvol te zijn.”

“Het ging overigens ook niet alleen maar goed hoor. Ik heb als gevolg van de Russische bankencrisis ruim 200 mensen moeten ontslaan. Dat was de meest zwarte dag van mijn carrière. Maar gelukkig ging het later weer beter, hebben we er een hoop weer terug kunnen nemen en uiteindelijk al het personeel mee laten delen in de miljoen dollar die we op de bank hadden staan.”

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesEn na deze, zeer interessante verhandeling over de Russische jaren, is het tijd voor de vragen uit het publiek.

Harry Starren geeft een hoop mensen uit de zaal de kans om de meest uiteenlopende vragen te stellen over geldkwesties, het wel of niet luisteren financiële adviseurs en het starten, of succesvol maken, van een bedrijf. En uiteraard komen ook de bankencrisis en een eventuele politieke carrière van Van Gaal aan bod.

Over dat laatste is ze erg uitgesproken: “Mijn handen jeuken, maar ik wordt niet gevraagd. Waarom niet? Omdat de politiek bol staat van mensen die een hoge trackrecord hebben in de ambtenarij. Er zijn niet of nauwelijks ondernemers die minister worden, er wordt dan al snel geschermd met het type Herman Heinsbroek, terwijl iemand als Jan Kees de Jager aantoont dat een ondernemer heel verfrissend kan zijn als minister.”

En dat Van Gaal wel eens een hele frisse wind door de politiek kan laten waaien heeft ze gedurende de avond al diverse keren aangetoond als ze ons vertelt dat dit land bol staat van de regelingen en vreemde kronkels. Dat mensen niet meer uren kunnen werken om zo bepaalde toeslagen te houden. Het moet allemaal eenvoudiger en duidelijker en we moeten het zelf doen. Een positie als ‘minister van Eenvoud’ dus.

Annemarie van Gaal ©TheatercollegesAan het eind vraagt Harry Starren wie de oudste is van de zaal, die eer gaat naar een man van 73 die de laatste vraag mag stellen, maar zoals Starren al eerder opmerkte zijn het vaak de vrouwen die vragen stellen en de mannen die stelling nemen. Zo ook deze heer, die de avond prachtig besluit met zijn mening: “Ik vond dit college zeer helder en vernieuwend.”

Een instemmend applaus volgt; we hebben er weer een hoop bijgeleerd! O, en die dameslaarzen? Je had er bij moeten zijn…

Bekijk hier de fotoserie van het theatercollege van Annemarie van Gaal.